- Home
- Column
Verandering kost tijd | 15.12.2010
Gabriëlle Davids
Eind 2010 nadert: een jaar waarin alle vier de experimenten in het kader van 'Van harnas naar zomerjurk' zijn afgerond. De eerste resultaten en conclusies van de experimenten worden zichtbaar. Over een paar van deze conclusies wil ik graag mijn gedachten met u delen.
Veranderingen kost tijd
Het lijkt een open deur: verandering kost tijd. Wij zijn uitgegaan van een doorlooptijd van zes tot negen maanden maar bij alle experimenten heb ik gezien dat medewerkers vaak na een half jaar uit hun schulp komen en dan de ruimte gaan nemen die ze via 'Van harnas naar zomerjurk' krijgen. Pas na negen maanden tot een jaar gaan de dynamiek en wisselwerking echt werken. Wanneer het experiment eindigde stonden we dus eigenlijk aan het begin van de échte verandering. Kortom, negen maanden is erg kort om de diepgaande verandering door te voeren die 'Van harnas naar zomerjurk' teweeg brengt. Maar als de verandering eenmaal in gang is gezet, heb ik prachtige en ontroerende voorbeelden gezien van medewerkers die hun ruimte namen en hun zorgtaak weer vanuit hun hart gingen uitvoeren. Daarom ben ik er van overtuigd dat we met het project op het goede pad zitten. Ook al vergt het meer tijd dan voorzien.
Rol management
Naast het tijdsaspect, speelt het management een cruciale rol in het project 'Van harnas naar zomerjurk'. Ik heb door de experimenten geleerd dat de problemen niet zozeer zitten bij de mensen op de werkvloer. Het grootste knelpunt blijkt te zitten in het aspect 'leiderschap'. Een belangrijke randvoorwaarde voor het project is dan ook dat het management tot op het hoogste niveau volledig achter de principes van 'Van harnas naar zomerjurk' staat en deze actief uitdraagt naar de medewerkers. Managers moeten hierbij een goede balans zien te vinden tussen de vrijheid om te kiezen en het afleggen van verantwoording. En dat zijn lastige dilemma's. Maar ze zijn de uitdaging waard.
Meer mens, niet meer mensen
Ten slotte ben ik me door het project bewust geworden van het feit dat cliëntgerichte zorg niet draait om het inzetten van meer personeel. Het draait om het inzetten van dezelfde mensen, maar dan als "meer mens". Door het aangaan van een wezenlijke verbinding tussen mensen die zorg vragen en die zorg aanbieden, krijgt de zorg de meerwaarde waarnaar we zoeken – voor cliënten en zorgverleners. We hebben onszelf nodig: onze eigen kennis, ervaring en creativiteit om optimale zorg te leveren. We hebben als mensen en organisaties alles in huis om het zelf te kunnen!
Ik wens u hele fijne feestdagen en de beste wensen voor 2011.
